Талькаўскі фестываль адбудзецца ў нядзелю 4 кастрычніка 2009г.
Пачатак у 12 гадзін ля Талькаўскага ДК, а працяг на беразе ракі.
Запрашаем бардаў, паэтаў, выканаўцаў беларускіх народных песень.


ЗЫ Фэст адбудзецца пры любым надвор'і :)

усяго год, а я памятаю так мала.
і гэтыя кветкі - самы яскравы ўспамін. больш ні з кім мы не знаходзілі такога хараства. 
больш ніхто так заўзята не цягаўся па лясах, палях, нашай вуліцы, што выводзіць далёка за горад.
памятаю абурэньне тваех калегаў, убачыўшых, як ты шпацыруеш па горадзе у розных кедзінах. во, маўляў, апусьціўся
ты не апускаўся, дзеда. ты вызваляўся, і ад чужых меркаваньняў таксама.
цяпер ты зусім свабодны

ночнае нерваваньне, спрэчкі, пасьпех, завіханьне
"хрэну ідзі накапай! - выпьем давай! -у печы булкі ніяк не сьпякуцца"
вецер штарміць, жвір рыпіць на зубах, фары бьюць у сьпіну
ля царквы выпівохі, недарэчны фэйверк грымне пад узмахі кадзіла,
вогнішча трэск, агонь на магілах шугае - моладзь асатанела, ніхто не зважае?...
велікодныя яйкі засыпаныя грашыма, кош уносяць у царкву, разыходзьцеся, брама зачыненая

Ух, якую мне забаву паказалі - старыя фоткі і паштоўкі на буржуйскіх аўкцыёнах вывуджваць. Вельмі захапляльна!
Улоў першы : царская вайна, немцы ў Беларусі, у аб'ектыве самі беларусы

на просьбу lizdejka выкладаю фоткі вышываных ручнікоў і народнага адзення з калекцыі музэя "Смаленскі лён", там выстаўлена зараз шмат экспанатаў "беларускай Смаленшчыны".
Зьвяртае на сябе ўвагу вялікая колькасьць ручнікоў і кашуляў з свастычным арнаментам. Калі дадаць да гэтага яшчэ папулярныя на Смаленшчыне жоўтыя, чырвоныя і сінія колеры вышыванак, вельмі сонечны музэй атрымліваецца :)

Смаленскі лён

Асаблівая гордасьць калекцыі - старыя насоўкі ( верхняе жаночае адзеньне), якія захаваліся да ХХ ст. дзякуючы таму, што ў іх стала папулярна хаваць памерлых, і панёвы: як апранаюцца самыя старажытныя зь іх - з трох кавалкаў рознай даўжыні - мы так і не дапялі

патаную ў змрочных пачуцьцях - злых словах, крыўдах, нагаворах, нявер'і
захлынаюся ў зьнямозе, а ў вушы ўсё ліецца, ліецца, ліецца...
людзі што збаны, пераліеш у іншы, самому лягчэй, а ты апускайся на дно
выкараскацца-выплыць-ухапіцца за нешта
сонца
сёньня няма сонца
а недзе лётаюць птэрадактылі, яны не зьняверыліся ў дабрыні людзей, яны праменяць дабрынёй і вераць, што людзі такія ж
перакінуўшыся ў дзяўчынку-хіпі, адзін зь іх дорыць табе цукеркі
гэта было заўчора, калі ты круцілася ў аранжавым віхоры і дзівавалася, нашто такія падарункі, ці нешта яшчэ патрэбна для шчасьця

Было гэта падчас вайны. У нашу вёску прышоў ананімны ліст, які з хаты ў хату ўпотай перадавалі. У ім было напісана: каб скончылася вайна, за адну ноч трэба саткаць рушнікі, зрабіць крыжы і паставіць на ўсіх скрыжаваннях. Мне тады гадоў восем было. Памятаю, як усе жыхары вёскі ў адной хаце сабраліся. За адну ноч мужыкі зрабілі крыж, а жанчыны пралі, снавалі і ўрэшце саткалі рушнікі. Потым, пад раніцу, усе разам крыж гэты паставілі, і абразок на яго павесілі. Немец жа не забараняў. Нягледзячы на час, на партыйцаў, якія ў Бога не верылі – ні крыж, ні абраз ніхто не чапаў. (вёска Рошчыца, Наваградчына)

цікава, хто аўтар ананімкі :)

Вельмі раю наведаць выставу "Цуды маляванак", прысьвечаную Язэпу Драздовічу (галерэя "Унівэрсытэт Культуры" пад саркафагам на Кастрычніцкай, да 8 лістапада, нядзеля-панядзелак выходныя).Сапраўды цуда!
Гісторыя, космас, каханьне, міты і казкі, паэзія Багдановіча і Купалы... суквецьці прыгажосьці, такой простай і такой шчырай.
Я ў захапленьні :)

Запрашаем 5 кастрычніка на Талькаўскі фэст у мястэчка Талька на мяжы Меншчыны і Магілеўшчыны.
Талькаўскі фестываль адбудзецца 5 кастрычніка 2008г.
Пачатак а 12 гадзіне ля мясцовага ДК , а працяг на беразе Талі.
Запрашаем усіх ахвотных паспяваць беларускія песні, пачытаць вершы, патанчыць, палюбавацца нашымі краявідамі (можна нават грыбоў назбіраць:)
Наш фэст - цудоўная нагода святочна адзначыць адыход лета і надыход восені!
Усе падрабязнасьці і гісторыя сьвята на сайце Талькі.

Талька

Беларускае, беларускае паводле свайго духу, кіно асацыюецца ў мяне выключна з дакумэнталістыкай.
Выпадкова пабачаныя шмат год таму фільмы Віктара Асьлюка, нешматслоўныя, разважлівыя, з рытуалізаваным бачаньнем  штодзённасьці  і апаэтызаванай тужлівасьцю, прыпавесьцю пра лёс традыцыйнай Беларусі, не адпускаюць і сёньня. 
Такія фільмы рэдка дзе можна пабачыць. Але іх варта шукаць, глядзець і паказваць. Некаторыя, аказваецца, можна запісаць у Белвідэацэнтры.
Напрыклад, Край тужлівых песень В. Асьлюка,  "адметны ўнікальнай кінахронікай — і вобразам несавецкай Беларусі, хрысьціянскай і паганскай, заглыбленай у свае ўспаміны".

Дзякуй Андрэю Расінскаму за падказку

не атрымліваецца разьвітацца...
вяртаюся з тым, каб усё кінуць
а насамрэч, каб закахацца яшчэ больш
у вежы, зоры, Нёман
у людзей, старых і малых
і нават у зоркалобага памагатага, зь якім разам пачыналі рабіць адну справу год пяць таму, і якую і зараз цягнем, кожны на сваім хрыбце

ура! чарговы раз пераконваюся, што калі выбар даецца асабліва цяжка, асабліва паміж "хачу" і "трэба", неабавязкова пасьля застаецца пачуцьцё шкадаваньня, што ад нечага адмаўляешся, можа, наадварот, нечакана  атрымаеш прыемны дарунак на знак кампэнсацыі :)

толькі замаркоцілася, што адмовілася ехаць на BeFree, што не пабачу сёлета выступу Ulis'a, а тут такая прыемнасьць!!!!!!!

"Рок на вакацыях адраджаецца" : 31 жніўня. КЗ “Мінск”. 18.00. Удзельнічаюць: Крама, Уліс, Neuro Dubel, Грунвальд, Куклы, Фляўс і Кляйн, ДзеціДзяцей, Тарпач, Кальмары, Тлуста Луста, Spita/\ь F

скрыжуем пальчыкі, каб не сарвалося :)))

цікавы матэрыял на сайце СБ : Каложа - сьцены з газасілікату і жалезабэтонавыя скляпеньні! - заўвагі дэкана архітэктурнага факультэту й чальца Навукова-Мэтадычнай Рады Армена Сардарава адносна праекту рэстаўрацыі Каложы і мэханізму прыняцьця рашэньняў у Радзе, а таксама адказ Ігара Чарняўскага

І хто сказаў, што няма грамадзкага абмеркаваньня праблем рэстаўрацыі?!
вось жа і пляцоўку знайшлі "самую папулярную" - сайт СБ - і форму абралі "вельмі зручную" - за-воч(н)ы маналёг

цытаты адтуль жа :

АС : Научно–методический совет при Министерстве культуры (в обиходе «рада») — одно из тех довольно закрытых сообществ узких специалистов, деятельность которых почти никогда не выносится на публичное обсуждение. Плохо ли, хорошо, но профессионалы порой, как истинные снобы, предпочитают строго кулуарный разговор: наука, как и деньги, говорят они, тоже любит тишину.

ІЧ : Ні адно з пасяджэнняў Навукова-метадычнай рады, пачынаючы з першых у 1994 годзе, не было закрытым. Не было закрытым ад СМІ абмеркаванне пытання па Каложы ні 27 красавіка, ні месяц таму назад, ні ў 2005 годзе. Неабходна усяго толькі мець жаданне раз на месяц на тры-чатыры гадзіны памяняць свой рабочы кабінет у рэдакцыі выдання на залу пасяджэнняў у будынку на праспекце Пераможцаў, 11.

як мала патрэбна для шчасьця!
гутарыць зь сябрам, зь якім праз уласнае глупства не размаўлялі з паўгоду
ведаць, што ў яго ўсё добра, што яго, а значыць, крыху і мае таксама, пляны-мараньні-праекты зьдзяйсьняюцца
зноўку патанаць у неабясяжным сьвеце яго думак і захапленьняў ...
і тады нават згарэлая за час тэлефанаваньня вячэра набывае асаблівы смак, самы лепшы ў сьвеце :)
і зноўку вяртаюцца сілы і натхненьне жыць, працаваць, ствараць :)))

хоць адна радасная навіна за сёньня :
у Горадні знойдзеная ўнікальная шахматная ладдзя ХІІ ст., скрадзеная з мясцовага гісторыка-археалягічнага музэю яшчэ ў 2004
віншую гарадзенцаў і ўсіх беларусаў :))
хоць нешта са страчанай спадчыны вяртаецца...

а асуджаць рабаўніка неяк не захацелася. Можа, часам і трэба нешта забраць, каб захаваць. Вось Вільню забралі, дык хоць гістарычны горад захаваўся... дзе той волат Менеск, які забярэ ад нас Верхні горад?